فصل چهارم : مبحث توابع و آن چهار مىباشد : اوّل ديه جنين اگر نطفه در رحم مستقرّ شود و سپس جانى بر آن جنايت نمايد بيست دينار بعهده‌اش مىآيد چنانچه در ثبوت اين مقدار مجرّد القاء در رحم كفايت مىكند . و اگر شخصى در مقام ترساندن مجامع او را بفزع و و هشت انداخت و در نتيجه وى عزل نموده و نطفه را در رحم نريخت ده دينار به عهده ترساننده مىآيد . شارح ( ره ) در تفسير [ جنين ] مىفرماين : جنين همان [ حمل ] بوده كه در شكم مادر مىباشد . و از اين جهت آن را به اسم [ جنين ] خوانده‌اند كه در شكم مستتر و مخفى است چه آنكه ماده آن از [ اجتنان ] به معناى سرّ و خفا مىباشد . البته بايد توجّه داشت كه كلمه [ جنين ] وزن فعيل بوده ولى به معناى مفعول مىباشد همچون [ جريح ] كه به معناى مجروح است . و بهرتقدير نطفه وقتى در رحم مستقر گرديد و براى نشوونما آماده شد اگر جانى آن را مورد جنايت قرار داده و تباهش كند بيست دينار بايد بدهد بلكه مىتوان گفت در ثبوت اين ديه مجرّد القاء در رحم كافى